Jan hofland
Geboren op 7/11/1967 in Schiebroek te Rotterdam
Verhuist op 6 jarige leeftijd naar Alexanderpolder Rotterdam, pal naast het opgespoten gebied Oosterflank waar ik vanuit mijn slaapkamerraam, tot aan de horizon alleen maar zand zag, (misschien is daar het begin al van mijn avontuur). Vanuit mijn raam dromend zag ik dan brommers maar ook regelmatig een crossmotor voorbij komen en zo lang als ik ze kon zien bleef ik ze volgen. Dat was een mooi gezicht, dat wilde ik ook! Maar goed de jaren verstreken en ik ben nu 12 jaar en krijg een brommer van buurman Visser. Een Gazelle. Gelijk aantrapen en rijden natuurlijk. Na een paar rondjes gereden te hebben en ik helemaal in mijn nopjes was, kwam mijn vader me vertellen dat hij dat maar niks vond en ik moest de carburateur inleveren. Ik deed dat met veel tegenzin, maar was toen al een beetje slim. Mijn vader wist niet dat de buurman mij nog een extra carburateur had gegeven. Je kon ook fietsen op de Gazelle. Mijn vader vroeg wat ik ging doen, ik zei ik ga mijn brommer laten zien aan mijn vrienden, aan het einde van de straat zette ik de extra carburateur op mijn motorblok en starte hem. Dit was het lekker rijden, alleen maar gas geven en remmen. Ik de zandvlakte op en elke hobbel die ik zag proberen te springen. Om 6 uur aten wij altijd. 2 broers en een zus, zaten waarschijnlijk al aan tafel, maar ik was de tijd kwijt, want die bestond niet. De benzine raakte op en ik moest weer fietsen. Eerst de carburateur er weer afhalen dan naar huis. Mijn vader was ook niet dom en het eerste wat hij deed was aan het motorblok voelen. Hij verbrande zowat zijn vingers, en zo raakte ik ook mijn tweede carburateur kwijt.
Goed daar ligt het begin van mijn interesse voor motoren en crossen. Jaren later, verhuizen we van Rotterdam naar Leusen. Ik ben nu een jaar of 18 en kwam in aanraking met Bertold de zoon van een cafetaria eigenaar, Jacco’s cafetaria. Deze ging crossen, hij vroeg mij de auto met kar te rijden naar een open vlakte waar hij ging crossen. Bertold was toen 16 en ik had net mijn rijbewijs. "Dat is goed!" zeg ik na die dag weer helemaal geprikkeld door het geluid, de geur en de snelheid van zijn motor. Ik zat in militaire dienst en had een schamel loon van ongeveer 700 gulden dat is ongeveer 325 euro, met geleend geld van mijn broer Gerbert ben ik naar Bonenberg Motors gegaan en kocht daar mijn eerste Kawasaki kx 125 1987. Nu kon het beginnen! Wedstijden! Nou om het kort te houden dit is wat ik van kinds af aan mooi vond en nog steeds vind.
Om even een sprongetje in de tijd te maken kom ik nu terecht bij Arjan Brouwer. Ik ben jaren monteur van Arjan geweest. Voor dat ik dat werd, vertelde ik Arjan dat ik wilde gaan racen op het circuit. Hij verklaarde me voor gek en stelde voor mee te gaan offroad rijden in België. Dit was nieuw voor me maar na een keer mee geweest te zijn was ik verslaafd en paste al mijn spullen daar op aan.
Zo ook reden Arjan en ik samen met vrienden Richard Verhulst, Corne van Boeyen, de offroad ritten. Dat ging lekker hard! Moest dit natuurlijk een keer besuren met een gebroken been. Later brak ik nog wel meer maar dat moet je maar gauw vergeten. Ook hebben Arjan en ik een keer meegedaan aan hillclimbing te Ragau in Oosterijk. Dit was te zien op Eurosport. Het was een hele stijle berg van een paarhonderd meter hoog wie het hoogst kwam won uiteraard. Motors met vleugels, badkuipen, verlengde motors je kon het zo gek niet verzinnen of ze hadden het gebouwd. Arjan werd tweede ik was monteur.
Nu weer even over Arjan Brouwer.
Zijn verhalen over crossen, enduro’s, nk’s, rally’s...
Ja vanzelf wordt je meegenomen in de Dakar wereld. De sporen zijn links, rechts, boven en onder mij te vinden in het pand op de Engweg te Putten waar ik toen werkte. De grote aluminium kisten, een KTM 620 zelf ontworpen en geprepareerd door Arjan Brouwer en bereden in de Dakar. Ik weet niet meer welk jaar. Foto’s, overal lag stond of hing wel wat van die Parijs-Dakar tijd. Je kon er gewoon niet om heen.
Zo kruipt het er toch in dat je dit zelf mee moet maken. In eind 2006 wordt ik gevraagd door Cor Termaat van het Yamaha Holland Team of ik naar Portugal wil vliegen daar de 3 snelste rijders van het Yamaha Holland Team wil vervoeren met hun motoren in een gehuurde bus, die af te zetten in Malaga. Daar heb ik "ja" op geantwoord. Dit verliep ander, via van Dennis van Heugten (familie van Ton van Heugten) hebben wij samen kunnen regelen dat een Portugees dit ging doen. Geregeld dus. Zo ben ik in de assistentie terecht gekomen van het team. 1 januari na alle perspresentaties en al het geregeld om de le Dakar reizen we op deze dag na oud en nieuw af met een grote trailer van Van Winkoop af naar Lissabon te Portugal, waar veel te zien en te doen was. Maar uniek om mee te maken, lekker weer alle Dakar rijders op 1 grote parkeerplaats in de haven van Lissabon prachtig! Vanaf hier verleen ik assistentie tot Malaga, en ga dan terug naar huis. Anderhalve week later vlieg ik naar Senegal Dakar waar ik weer assistentie verleen tot aan de finish. Kortom een unieke mooie rally die zelfs waneer je gecrosst, enduro, offroad en alle ander takken van motorsport gedaan hebt, je deze ook op je lijstje moet hebben staan. Hou me in de gaten!
Slogan van Jan,
Je bent langer dood dan je leeft!
